تبليغاتX
پرستار فرشته ای با بالهای نامرئی
مطلب را به بيشترين بفرستيد: Bishtarin
به عینکهای طبی یا آفتابی که با قرار گرفتن در نور خورشید تیره می‌شوند، فتوکرومیک می‌گویند. این لنزها در اواخر دهه 1960 ابداع شدند و از دهه 1990 استفاده از آنها رواج پیدا کرد.

در این لنزها میلیون‌ها مولکول کلرید نقره یا نمک های نقره با دیگر هالوژن‌ها قرار داد. لنز در غیاب نور ماوراء بنفش شفاف است. پس در اکثر جاهایی که با نور مصنوعی روشن شده این عینکها شفاف هستند. وقتی نور uv (که در نور خورشید وجود دارد) به شیشه عینک برسد، ساختار مولکول‌ها تغییر می‌کند. این ساختار جدید بخشی از نور مرئی را جذب می‌کند و باعث می‌شود لنز تیره شود. هر چه شدت نور uv بیشتر باشد، لنز تیره تر می‌شود.

وقتی به داخل ساختمان می‌روید، واکنش معکوس اتفاق می‌افتد و مولکول‌ها به وضعیت اولیه خود بر می‌گردند و شیشه شفاف می‌شود. این واکنش بسیار سریع رخ می‌دهد اما یک نقطه ضعف کوچک دارد. وقتی نور از شیشه عبور می‌کند، نور ماوراء بنفش جذب می‌شود. پس اگر عینک آفتابی شما فقط با استفاده از لنزهای فتوکرمیک کار می‌کند، هنگام رانندگی هیچ کمکی به شما نخواهد کرد، چون نوری که از شیشه جلو عبور می‌کند، اشعه uv ندارد و عینک شما شفاف باقی می‌ماند. برای حل این مشکل معمولا یک پوشش رنگی روی لنزها قرار می‌دهند.
در عینکهای طبی قدیمی، لنزهای فتوکرومیک از شیشه هایی ساخته شده بودند که ذرات کلرید نقره به طور یکنواخت در آن توزیع شده بود. چون ضخامت شیشه این عینکها در نقاط مختلف متفاوت است.

شیشه در نواحی ضخیم تر تیره تر خواهد شد. وقتی لنزهای پلاستیکی به بازار آمدند این مشکل هم به راحتی برطرف شد. این لنزها را در محلول مواد شیمیایی قرار می‌دهند و با گذشت زمان، مولکول های فتوکرومیک در حدود 150 میکرون در پلاستیک نفوذ می‌کنند. این تکنیک جدید به دلیل یکنواختی آن در تمامی ضخامت‌ها بهتر از روش قبلی است. به علاوه چون ضخامت لایه ی فتوکرومیک در این روش بیشتر از زمانی است که لایه ای از مولکول های فتوکرومیک روی سطح نشانده شوند، بیشتر از این روش استفاده می‌کنند.
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم مهر 1387ساعت 13:5  توسط یاسمن | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ
من یه پرستار معلمم! خوب میفهمم که یه شتر مرغ تو زندگی چه حسی داره! تکلیفش معلوم نیست که بلاخره شتره یا مرغ! عین من که معلوم نیست معلمم یا پرستار.... سالها تدریس در دبیرستان باعث نشده که اون حس غریبی رو که به پرستاری داشتم از دست بدم... شاید همین دلیل باعث شد که این وبلاگو درست کنم... راستی یه وبلاگ دیگه هم دارم به نام چند قدم نزدیکتر به خدا... لینکش اون پایینه دوست داشتید سری بزنید اونجا معلمم!

نوشته های پیشین
اردیبهشت 1388
اسفند 1387
آبان 1387
مهر 1387
آذر 1386
مهر 1386
مهر 1385
شهریور 1385
پیوندها
چند قدم نزدیکتر به خدا
نگار (دخترم)
کنکور و کنکوری ها
من شب و خورشید
پایگاه اطلاع رسانی پرستار و پرستاری
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

طراح قالب
دیجیتال کیوان